کرگدن تنها

حسین جان؛ کجایی که ببینی به نامت با جوانان چه می کُنند؛ ببینی وحشی ها، وحشی تَر ها را از حمله ی بیش تَر با سوگند به نام بزرگت باز می دارند.

فیلم را که دیدم از فرط قلب درد نمی دانستم چه کُنم. دوست داشتم نوشته ای در مورد این واقعه ی درد ناک بنویسم امّا نتوانستم واژه گانی بیایم تا میزان خشم و دردم را توصیف کُنند. حس می کُنم از «جان» تهی شده اَم؛ از بس که در این فیلم پلیدی و درد و غم و درّنده گی ست. آدم می خواهد بمیرد – از بس که دیدن آزار وحشیانه ی هم وطنان بی گناهش «جان»ش را می گیرد -. وقتی گزارش تمام می شود و می گوید: «نگین شیر آقایی، بی بی سی» نمی دانستم اشکم را چه طور بیرون بریزم که چشمم از کاسه درنیاید.

فکر می کُنم تنها کاری که می شود انجام داد توزیع گسترده ی این فیلم باشد. توضیحات زیر را از این جا و با تغییراتی درج کرده اَم.

ما جَرا از چه قرار است؟

در این فیلم – که از آن دسته فیلم هایی ست که عناصر حکومت هنگام سَر کوب از مَردُم می گیرند – اثبات می شود حمله به کوی دانش گاه بَر خلاف ادّعای حکومت کار عناصر خود سَر نبوده و از پیش بَرنامه ریزی شده بوده است. مهاجمان می گویند سردار رجب زاده، رئیس وقت نیروی انتظامی تهران دستور حمله را صادر کرده بوده. روز 24 خُرداد ماه و بعد از اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری در ایران، دانش جویان معترض به نتایج انتخابات از ساعت نُه شب در داخل کوی دانش گاه تجمّع کردند. ساعاتی بعد محوّطه ی اطراف کوی به محاصره ی یگان ویژه در آمد. فیلم رسیده به دفتر بی بی سی از ساعت 1.5 بامداد فیلم بَرداری شده است؛ زمانی که هنوز نیرو های امنیتی و لباس شخصی وارد کوی دانش گاه نشده اَند و پشت میله های کوی هستند. درگیری ها در پشت میله های کوی و قبل از ورود نیرو های امنیتی به خواب گاه آغاز شده است. دانش جویان از بالای پشت بام سنگ پرتاب می کُنند و یگان ویژه هم از پایین شروع به پرتاب سنگ و شلّیک گاز اشک آور می کُنَد. در فیلم تصاویری از کُپّه های آتش به چشم می خورَد که شاید دانش جویان در مقابل گاز اشک آور روشن کرده اَند. نزدیک ساعت دوی بامداد لباس شخصی ها به کمک یگان ویژه موفّق می شوند وارد کوی شوند. تصاویری از حمله ی مأموران امنیتی و لباس شخصی به دانش جویان، کِشاندن دانش جویی روی زمین، فریاد های لباس شخصی هایی که از یگان ویژه می خواهند از کتک زدن دانش جویان خود داری کُنند، دانش جویانی که در مقابل کتاب خانه ی شهید مفتّح در کوی دانش گاه مورد ضرب و شتم قرار گرفته و روی زمین خوابانده شده اَند، صورت خون آلود دانش جویی که روی زمین افتاده، همه و همه تصاویری ست که هر چند شاهدان عینی بار ها در رسانه های مختلف آن را روایت کرده اَند امّا تا کنون به صورت تصويری از رسانه ای پخش نشده است.

در فیلم چه می بینیم؟

سَر در اصلی کوی دانش گاه تهران؛ ساعت 1:25 بامداد روز 25 خُرداد، تلاش های نیرو های امنیتی و لباس شخصی برای ورود به کوی دانش گاه آغاز می شود.

کتاب خانه ی شهید مفتّح، کتاب خانه ی مرکزی کوی؛ دقایقی بعد از حمله به کوی، نیرو های امنیتی دانش جویانی را که به شدّت مورد ضرب و جرح قرار داده بودند به روی زمین خوابانده و هم چنان خشونت ادامه دارد.

میدان مرکزی کوی؛ خشونت یگان ویژه به اندازه ای می رسد که بقیه ی نیرو ها از جمله لباس شخصی ها آن ها را به سمت میدان مرکزی هدایت کرده و از آن ها می خواهند تا از نزدیک شدن به ساختِ مان ها جلو گیری کُنند.

ساختِ مان اصلی خواب گاه دانش جویان؛ به گفته ی شاهدان عینی نیرو های امنیتی با حمله به کوی و تخریب لوازم شخصی دانش جویان آن ها را به شدّت مورد ضرب و جرح قرار دادند.

پیوند ها

1. نسخه ی مناسب موبایل (حجم پایین)؛ برای پخش در اماکن عمومی (مترو، اتو بوس و …): قابل دریافت در این جا (از 4Shared)
2. نسخه ی با کیفیت مناسب (حجم معمولی)؛ برای مشاهده ی شخصی: قابل دریافت در این جا (از 4Shared)، این جا (از RapidShare) و این جا (از MegaUpload)
3. نسخه ی با کیفیت عالی (حجم بالا)؛ برای تکثیر با سی دی و توزیع در شهر ها: قابل دریافت در این جا (از 4Shared)
4. نسخه ی با کیفیت معمولی (حجم معمولی)؛ برای مشاهده ی شخصی [توضیح: فرمت این نسخه با نسخه ی شماره ی 2 متفاوت است.]: قابل دریافت در این جا (از 4Shared)
5. مشاهده ی بَر خط در YouTube: این جا و این جا