اندیشه ها واقعیت دارند. واژه ها واقعی اَند. هر چه انسانی باشد واقعی است و گاه ما پیش از وقوع حادثه ای از آن با خبر می شویم ولو این که از پیش بینی خود آگاه نباشیم. ما در زمان حال به سَر می بَریم ولی آینده را هر لحظه دَر درون خود داریم. شاید نوشتن به همین مربوط باشد، نه گُزارشِ روی داد های گذشته بَل که ایجاد روی داد های آینده.
--------------
اگر واژه ها نیرویی نا بود کُننده دارند، پس باید مراقب زبانم باشم و هرگز کم ترین تردید یا فکر منفی را بیان نکُنم.
«شبِ پیش گویی»، پُل آستِر، ترجمه ی خجسته کیهان، نشر افق
__________
پیش از این در این وبلاگ می نوشتم، منتها مسدود شده: Http://KargadaneTanha.BlogSpot.Com
ضمنن این جا؛ Http://KargadaneTanha.WordPress.Com
هم من می نویسم، اگر مسدود نشده بود وجود این وبلاگ ضرورتی نداشت!